‘ปากพี่มันหวานดีนะ....ผมก็ชักอย่างรู้ว่าร่างกายของพี่มันจะหวานแบบนี้เหมือนกันด้วยหรือเปล่า’
หลังจากที่พูดประโยคนั้น
ลุคก็เอื้อมมือไปปลดกระดุมเสื้อของคนใต้ร่างออกอย่างรวดเร็วพร้อมๆกับรั้งกางเกงและปราการทั้งหมดออกจากเรียวขาเนียน
ริมฝีปากร้อนบรรจงพรมจูบไปทั่วทั้งผิวขาวนุ่ม
กลิ่นกายหอมหวานทำให้เขาแทบจะคลั่งตาย
ทุกครั้งที่ฟอนเฟ้นลงไปบนผิวเนียน
เสียงครางในลำคอของวาปลุกอารมณ์ดิบเถื่อนของลุคได้มากเป็นอย่างดี เขาทั้งจูบ
ทั้งดูดดึง ทิ้งรอยทั่วผิวขาวอย่างไม่มีการปราณี
ร่างโปร่งบางกว่าเริ่มบิดเร่าไปมาด้วยแรงอารมณ์
เสียงครางกระเส่าก็เริ่มแว่วมาให้ได้ยิน
เมื่อเรียวลิ้นชื้นแตะต้องลงบนแผ่นอกขาวบาง
ริมฝีปากร้อนฟอนเฟ้นไปทั่วสลับกับทิ้งรอยขบกัด วายุ ชื่อๆนี้มีความหมายว่าลม
แต่ตอนนี้มันเป็นเหมือนลมร้อน ที่ทำให้ลุครู้สึกร้อนไปทั่วตัว
ใบหน้าหล่อซุกไซ้ไปทั่วแผ่นอกขาวและพรมจูบต่ำลงเรื่อยๆจนถึงหน้าท้องราบเรียบ
เขาใช้ฝ่ามือบีบขย้ำไปทั่วผิวเนียน สัมผัสจากผิวขาวๆนั่นทำให้วายุไร้ซึ่งสติ
เขาถูกวาฉุดรั้งอารมณ์จนควบคุมตัวเองไว้แทบไม่อยู่
ใบหน้าหล่อจัดเลื่อนต่ำลงเรื่อยๆ พรมจูบลงทุกทีแม้กระทั่งซอกขาเนียน
กัดหนักๆ ทิ้งรอยช้ำไว้เต็มผิวขาว แล้วในตอนนั้นเอง
ลุคก็รู้สึกว่าวาแทบไม่ค่อยจะตอบสนองกับสิ่งที่เขาทำอยู่
เขาถึงได้ผงกศีรษะขึ้นมามอง
‘…’
แล้วก็เห็นว่าวากำลังหลับไม่รู้เรื่องอะไรเลย ในวินาทีนี้ลุคแทบอยากจะพังห้องทั้งห้องทิ้งให้วอดวาย
วาไม่ควรมาหลับใสตอนที่อารมณ์ของเขากำลังเครื่องติดมากขนาดนี้!
ค้าง!!
ค้างซะเฉยๆ!!
ลุคเองก็ไม่ใช่คนที่จะฝืนมีอะไรกับคนที่หลับไม่รู้เรื่อง
เขาต้องการการตอบสนองและไม่ได้ชอบลักหลับ!
เขาถึงต้องหนีเข้าห้องน้ำไปจัดการตัวเองด้วยความหัวเสียทั้งๆที่ไม่เคยต้องทำเรื่องงี่เง่าแบบนี้มาก่อนเลยในชีวิตน่ะสิ
อ่านต่อ+เม้นท์ >> http://writer.dek-d.com/saisi/writer/viewlongc.php?id=1356797&chapter=3
